Onze stenen Max Boucherat die verdronk toen hij zestien

die verdronk toen hij zestien was

Voor de kenners van zijn werk een feest van herkenning

Want iedereen heeft een geheim

maar ze raken verdwaald

Onze stenen Max Boucherat die verdronk toen hij zestienOpa wist altijd de beste weg naar het kiezelsteenstrand, door het wiebelbos, langs de treinen en de hondjes. En als ze het duin beklommen, roken ze de zee al. Op het strand ontmoetten ze een zeehond, vonden ze hout van een piratenschip en aten ze smeltende ijsjes en elke keer voordat ze vertrokken, kozen ze allebei een kiezelsteentje om mee naar huis te nemen. Maar toen moest opa verhuizen. Een prachtig prentenboek over herinneringen en omgaan met